انتخاب زبان:

ریخته گری در قالب های ریژه

تعریف: ریخته گری در قالب های ریژه، بر اساس تعریف روشی است که در آن دو یا چند تکه به منظور قطعه ای مکررا مورد استفاده قرار گیرد و مذاب بر اساس وزن (نیروی ثقل) قالب را پر نماید. در این روش ماهیچه های ساده از فلز ساخته می شود ولی ماهیچه های پیچیده تر از ماسه یا گچ تهیه می گردند. در مواردی که از ماهیچه های ماسه ای یا گچی در قالب ویژه استفاده شود به آن روش نیمه دائمی نیز می گویند.

مزایا و محدودیت ها:
فرآیند ریخته گری در قالب های ریژه برای تولید قطعات در تعداد زیاد و ضخامت دیواره نسبتا یکنواخت مناسب می باشد. این روش در مقایسه با روش های ریخته گری در قالب های موقت دارای مزایا و محدودیت ها به شرح زیر می باشد:

مزایا :

  • قابلیت تکرار تولید قطعات یکنواخت
  • قابلیت تکرار تولید قطعات یکنواخت
  • دقت ابعادی خوب
  • سطح تمام شده مناسب
  • خواص فیزیکی و مکانیکی بالا
  • عیوب ریخته گری کم

 محدودیت ها و معایب:

  • عدم امکان تولید کلیه آلیاژها
  • غیراقتصادی بودن تولید در تعداد کم
  • عدم امکان تولید قطعات بزرگ و سنگین
  • عدم امکان تولید قطعاتی با اشکال خاص
  • لزوم استفاده از پوشش قالب