انتخاب زبان:

روش ریخته گری دقیق

تعریف: ریخته گری دقیق به روشی اطلاق میشود که در آن قالب با استفاده از پوشاندن مدل های از بین رونده توسط دوغاب سرامیکی ایجاد می وشد. مدل (‌که معمولا از موم یا پلاستیک است) توسط سوزاندن با یا ذوب کردن از محفظه قالب خارج می شود.
ویژگی:
در روشهای قالبگیری در ماسه، مدلهای چوبی یا فلزی به منظور تعبیه شکل قطعه در داخل مواد قالب مورد استفاده قرار میگیرد. در اینگونه روشها مدلها قابلیت استفاده مجدا دارند ولی قالب فقط یکبار استفاده می شود. در روش دقیق هم مدل و هم قالب فقط یک بار استفاده می شود. در روش دقیق هم مدل و هم قالب فقط یک بار استفاده می شود.
مزایا و محدودیتها:
الف) مهمترین مزایای روش ریخته گری دقیق عبارتند از:

  • تولید انبوه قطعات با اشکال پیچیده که توسط روشهای دیگر ریخته گری نمی توان تولید نمود توسط این فرایند امکان پذیر می شود.
  • مواد قالب و نیز تکنیک بالای این فرایند امکان تکرار تولید قطعات با دقت ابعادی وصافی سطح یکنواخت را میدهد.
  • این روش برای تولید کلیه فلزات و آلیاژهای ریخته گری به کار می رود . همچنین امکان تولید قطعاتی از چند آلیاژ مختلف وجود دارد.
  • توسط این فرآیند امکان تولید قطعاتی با حداقل نیاز به عملیات ماشین کاری و تمام کاری وجود دارد. بنابراین محدودیت استفاده از آلیاژهای با قابلیت ماشین کاری بد از بین می رود.
  • در این روش امکان تولید قطعات با خصوصا متالورژیکی بهتر وجود دارد.
  • قالبت تطابق برای ذوب و ریخته گری قطعات در خلاء وجود دارد.
  • خط جدایش قطعات حذف می شود و نتیجتا موجب حذف عیوبی می شود که در اثر وجود خط جدایش به وجود می آید.

ب) مهمترین محدودیتهای روش ریخته گری دقیق عبارتنداز :

  • اندازه و وزن قطعات تولید شده توسط این روش محدود بوده و عموما قطعات با وزن کمتر از ۵ کیلوگرم تولید می شود.
  • هزینه تجهیزات و ابزارها در این روش نسبت به سایر روشها بیشتر است.